na czerwonym

karetka ratująca życie 

i licealista goniący za autobusem

na ich zielonym wsiadam do tramwaju

z zaciętymi drzwiami i zauważam

jedność bycia razem

na czerwonym jej uśmiech już szczerzy się 

sztucznie po drugiej stronie ulicy

ręka wciąż pośrodku drugą rękę 

przyciąga do siebie i jego postać całą

na końcu dostrzegam starość

Zastanawiam się, co stanie się z nimi jutro? Czy obudzą się razem? Które z nich pierwsze odejdzie, pozostawiając tępą nieobecność?

Czy codziennie nie mogą usypiać, czy wstają razem rano i biorą pigułki na serce? I jak to robią, że  uśmiech mają na twarzy, ona silny a on zatroskany? I dalej choć idą po bezpiecznym gruncie ręka tkwi w ręce i uśmiech czaruje im twarze.